ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ - Για οποιοδήποτε παράπονο ή σχόλιο μπορείτε να επικοινωνήσετε με τους zoornalistas στο email: zoornalistasgr@googlemail.com

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2018

Η αντεπίθεση του Σταύρου Ψυχάρη

Ποιους θα κάνει να χάσουν τον ύπνο τους

Όσοι έχουν τη δυνατότητα να ξέρουν λένε ότι ο Σταύρος Ψυχάρης από πλευράς υγείας δεν είναι καλά. Η ασθένεια του εμφανίζει παρενέργειες που τον δυσκολεύουν στη κίνησή του. Αλλά δεν το βάζει κάτω. Όσοι τον γνωρίζουν αντιλαμβάνονται ότι δεν είναι ο άνθρωπος που θα τα παρατήσει.
Μπορεί να του πήραν όσα του..
  πήραν από την περιουσία του, κάτι που μάλλον είχε προβλέψει. Αλλά κανείς δεν μπορεί να του πάρει κάτι άλλο: όσα ξέρει. Από πρώτο χέρι- ως παλιός πολιτικός  συντάκτης, διευθυντής του Βήματος, ιδιοκτήτης του ΔΟΛ. Δηλαδή σαν παράγων του δημοσίου βίου που έχει συνομιλήσει με τους πάντες και είχε πάντα πρόσβαση στο παρασκήνιο της πολιτικής, της οικονομίας και της δημογραφίας. Αυτά που ξέρει θα εμφανίσουν σε δυο βιβλία.
Το ένα είναι ήδη έτοιμο- από χρόνια. Πρόκειται για μια δωδεκάωρη μαγνητοφωνημένη συνομιλία του με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Κανείς δεν το έχει διαβάσει εκτός από έναν προσωπικό φίλο του, στενό συνεργάτη του ιδρυτή της ΝΔ. Όπως λέγεται, σ’ αυτό το βιβλίο ο Καραμανλής λέει πράγματα για τους δυο Παπανδρέου που γνώρισε και ορισμένες επιχειρηματικές οικογένειες.
Αυτό ήταν ενδεχομένως και ο λόγος για τον οποίο δεν εκδόθηκε ως τώρα. Το Συγκρότημά ήταν παπανδρεϊκό. Ο  Λαμπράκης ή ο ίδιος ο Ψυχάρης δεν είχαν λόγους να εκθέσουν επιχειρηματίες που ενδεχομένως είχαν ανάγκη. Τώρα για τον Ψυχάρη αυτοί οι λόγοι εξέλιπαν.
Tο βιβλίο όμως που θα κάνει πολλούς να χάσουν στον ύπνο τους, είναι αυτό που γράφει τώρα ο πρώην ισχυρός άνδρας του ΔΟΛ -όπως ο ίδιος εξομολογείται σε συνομιλητές του. Είναι κατά κάποιο τρόπο τα απομνημονεύματά του.
Στο νέο βιβλίο προφανώς θα εκθέσει όσα γνωρίζει για πολιτικούς, για οικονομικούς παράγοντες και για δημοσιογράφους με άξονα αναφοράς τον ΔΟΛ. Από τότε που ανέλαβε τη διεύθυνση του Βήματος μέχρι την ώρα που τον παρέδωσε στις τράπεζες ως ιδιοκτήτης.

- από κείμενο του Γ. Λακόπουλου στο anoixtoparathyro